Znaki, kody, algorytmy – to dla przeciętnego zjadacza chleba nieznane obszary dla programisty zaś to właśnie źródła zarabiania na ten chleb. W największym skrócie programiści zajmują się tworzeniem programów komputerowych w konkretnych językach programowania jak na przykład Java czy C++. Brzmi ściśle i logicznie, bo tak jest lecz w przypadku programisty niezwykle ważne okazuje się także myślenie abstrakcyjne.Gdy fizyk, matematyk i programista dostają siatkę z zadaniem ogrodzenia jak największego obszaru to matematyk ogranicza kwadrat, fizyk koło, a programista zarzuca siatkę byle gdzie, wchodzi do środka i twierdzi, że jest na zewnątrz. Programowanie to więc nie tylko praca ale i pasja. Opłacalna pasja, gdyż programiści obecnie są grupą po jaką sektor IT w Polsce zgłasza największe zapotrzebowanie. I mimo, że w ogłoszeniach o pracę wyższe wykształcenie jest wymogiem to nie tylko ono odgrywa istotną rolę. Przede wszystkim liczy się doświadczenie. Zatrudniający oraz szkolący programistów twierdzą, że niezależnie od uczelni nikt bez praktyk czy dodatkowej nauki nie byłby w stanie wykonać pracy nad trudniejszym zadaniem. Warto więc wybierać uczelnie, które wymagają w toku nauki konkretnych praktyk lub prywatnie brać udział w konkursach czy projektach z reguły bezpłatnych lecz dających nieocenione doświadczenie. Eksperci radzą, aby osoby poważnie myślące o karierze programisty skupiły się na jednym języku programowania i opanowywały go w stopniu mistrzowskim. Im wcześniej zacznie się naukę tym lepiej. Warto przykładać się do matematyki i fizyki, które przewijają się przez całe licencjackie studia informatyczne. Poza tym niezbędny jest, może niezaawansowany, ale dobry poziom wiedzy z zakresu baz danych, a także świetny angielski, w którym występują prawie wszystkie dokumentacje języków programowania. Głównie jednak programowanie, aby było dobre – ba! – najlepsze, nie może być pracą typowego etatowca z korporacji, ale pasjonaty o ścisłym i kreatywnym umyśle, któremu przede wszystkim się chce.